ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟΤΗΤΑ
Ο αρχαίος
ιστορικός Ηρόδοτος, σχολιάζοντας την επιτυχημένη απόκρουση των Αθηναίων το 506
π.Χ. έναντι των Σπαρτιατών, Χαλκιδαίων και Βοιωτών αμέσως μετά από την τυραννία
των Πεισιστρατιδών, αναφέρει τα εξής :
«Λοιπόν η δύναμη της Αθήνας είχε μεγαλώσει, και γίνεται φανερό πως όχι
μόνο σ’έναν τομέα, αλλά παντού η πολιτική ισότητα (ισηγορίη) είναι σπουδαίο
πράγμα (χρήμα σπουδαίον), αφού οι Αθηναίοι, όσο καιρό κυβερνιούνταν από
τυράννους (τυρανννευόμενοι), δεν ήταν ανώτεροι πολεμιστές από κανένα γειτονικό
τους λαό, όταν όμως λυτρώθηκαν από τους τυράννους έγιναν πρώτοι, και με μεγάλη
διαφορά· κι απ’ αυτό γίνεται φανερό πως, όσο ήταν καταπιεσμένοι (κατεχόμενοι),
δεν ήθελαν να δείξουν την παλικαριά τους, γιατί θα εξυπηρετούσαν τον δυνάστη
τους (ως δεσπότη εργαζόμενοι), όταν όμως λυτρώθηκαν, ο καθένας τους για το δικό
του καλό (αυτός έκαστος εαυτώ) έβαζε τα δυνατά του για τη νίκη».
Αναρριωτέμαι
λοιπόν, πως είναι δυνατόν ο σύγχρονος κάτοικος αυτής της περιοχής, που θεωρητικά
τουλάχιστον είναι απόγονος των αρχαίων Ελλήνων, να μπει στη διαδικασία παραγωγής
πλούτου και να διορθώσει τα κακώς κείμενα που υπάρχουν σε όλους τους τομείς της
νεοελληνικής πραγματικότητας, όταν γνωρίζει πως τα αποτελέσματα της προσπάθειας
του θα ωφελήσουν μόνο το σύγχρονο δυνάστη του, δηλαδη τον τροϊκανό.
Ο σημερινός
πληθυσμός δεν είναι τεμπέλης και αν είναι δεν είναι περισσότερο από τον μέσο
γερμανό ή γάλλο που προς το παρόν κρύβει τα προβλήματα της οικονομίας του κάτω
από το χαλί. Πολύ απλά είναι
αντιδραστικός σε όλα αυτά που γίνονται για αυτόν χωρίς αυτόν. Δεν είναι δυνατόν
να προσκυνάται ο τροϊκανός που τόσα χρόνια μαζί με την παρέα της ελληνικής ελίτ
λήστευαν τον όποιο πλούτο είχε η χώρα υποθηκεύοντας το μέλλον των επόμενων
γεννεών. Αυτή είναι η απλή αλήθεια και δεν είναι κανένα σενάριο συνωμοσίας. Οι
ξένες τράπεζες μοίραζαν χωρίς κανένα ενδοιασμό τα δάνεια προς τη χώρα μας με
σκοπό την υπερχρέωση μας απο τη μία, και την πώληση των προϊόντων τους
(φρεγάτες, αυτοκίνητα, συστήματα ασφαλείας κλπ.) από την άλλη. Μέσα σε αυτό το
χάος ήρθε και η μεγαλομανία του νεοέλληνα που αποφάσισε πως το Επικούρειο «Λάθε
βιώσας» δε χωράει πλέον στον τρόπο σκέψης του και έτσι βάλθηκε να εκπληρώσει τα
όνειρα του με δανεικά πέφτοντας στην παγίδα που στήθηκε εντέχνως.
Στην τρέχουσα
συγκυρία η χώρα είναι αδύνατο να βρεί σοβαρούς συμμάχους. Το ευρωπαϊκό όραμα
έχει ξεφτίσει στα μάτια όλων των ευρωπαίων. Τελευταία απόδειξη αποτελεί το
γεγονός πώς η συνθήκη Σένγκεν δεν εφαρμόζεται πια από όλες τις ευρωπαϊκες
χώρες. Η Δανία στήνει ήδη μηχανισμούς ελέγχων στα σύνορα της, ενώ Γαλλία και
Γερμανία εμφανίζονται ως ιδιαίτερα ελαστικές στις υποχρεώσεις τους απέναντι στη
συγκεκριμένη συνθήκη. Στο τομέα της οικονομίας είναι αδύνατο να υπάρξει
σύμπνοια όσο ο ευρωπαϊκός μηχανισμός παραμένει πολύπλοκος, γραφειοκρατικός και
δυσλειτουργικός. Δεν είναι δυνατον να υπάρχει μια κεντρική τράπεζα που να
αποφασίζει για τη νομισματική πολιτική της ευρωζώνης τη στιγμή κατά την οποία
δεν υπάρχει ένα υπουργείο οικονομικών. Οι χώρες της ευρωζώνης βρίσκονται και θα
βρίσκονται σε διαφορετικούς οικονομικούς κύκλους. Κατά συνέπεια δε μπορεί να
συμβαδίσει και να ευθυγραμιστεί η νομισματική πολιτική που ταιριάζει στην
Ολλανδία με αυτή της Ελλάδας. Παράλληλα, υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ των χωρών
της ΕΕ καθώς στην Ιρλανδία και στην Κύπρο για παράδειγμα οι φορολογικοί
συντελεστές είναι χαμηλοί, σε αντίθεση με την Ελλάδα όπου η συνολική φορολογική
επιβάρυνση κανιβαλίζει τα εισοδήματα φυσικών και νομικών προσώπων. Εν
κατακλείδι, η Γηραιά Ήπειρος κατοικείται από έναν ανομοιογενή πληθυσμό και είναι
αδύνατο να λειτουργήσει ως ενιαία ομάδα με κοινούς στόχους και κοινό νόμισμα.
Στήν άλλη πλευρά
του Ατλαντικού η αμερικανική οικονομία έχει πολύ μεγαλύτερα προβλήματα από τα
δικά μας καθώς η παγκοσμιοποίηση έχει απογυμνώσει τον παραγωγικό ιστό της χώρας
και το μόνο που παράγει είναι χρέη. Η διαφορά με το ελληνικό πρόβλημα είναι οτι
έχουν τη δυνατότητα να πληθωρίσουν το νόμισμα τους μετατρέποντας το σταδιακά σε
σκουπίδι. Παράλληλα διατηρούν τον έλεγχο του παγκόσμιου τύπου που κυριαρχείται
απο την αγγλοσαξωνική γλώσσα, οπότε με ευκολία αποπροσανατολίζουν, για κάποιο
διάστημα, την παγκόσμια κοινή γνώμη.
Η μόνη λύση θα
μπορούσε να έρθει από την Ασία. Αν εκμεταλευόμασταν τη σύσφιξη των σχέσεων
μεταξύ Ελλάδας-Κίνας που πραγματοποιήθηκε το τελευταίο χρονικό διάστημα, λόγω
των Ολυμπιακών αγώνων, θα ήταν δυνατό να αποκτήσουμε ένα πανίσχυρο σύμμαχο που
«διψάει» για μία πύλη εισόδου των προϊόντων του στην ευρωπαϊκή αγορά και για
πρώτες ύλες. Όλα αυτά θα έπρεπε να γίνουν με σοβαρότητα και χωρίς τις
παραστάσεις του θεάτρου σκιών που συνόδεψαν την ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ. Σε αυτό
το σημείο κάποιοι θα μιλήσουν για τα προβλήματα που δημιουργούνται απο τα
συντεχνιακά συμφέροντα που μπλοκάρουν οτιδήποτε «ενοχλεί» τα κεκτημένα τους. Θα
συμφωνήσω αλλά θα προσθέσω και τα προβλήματα που δημιουργούν οι «άρχοντες» της
ευρωζώνης ακυρώνοντας με διάφορα νομοθετικά τεχνάσματα την όποια προσπάθεια
προσέγγισης των δύο χωρών.
Αυτή την περίοδο
βιώνουμε τα αποτελέσματα της διοίκησης της χώρας απο τους εθελόδουλους των
τελευταίων δεκαετιών. Η μοναδική λύση θα έρθει μόνο αν χρησιμοποιηθεί η
αντιδραστικότητα με τέτοιο τρόπο που να μη μπορεί να αμφισβητηθεί από κανένα η επιθυμία μας να
ζούμε σαν Έλληνες δημιουργώντας πρωτίστως για το τόπο μας μακριά από τους
σύγχρονους Πεισίστρατους της τρόϊκας.
ΑΠΕΝΑΝΤΟΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου