ΠΕΡΙ ΣΤΑΥΡΩΝ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταδίκασε σήμερα την Ιταλία για την παρουσία του σταυρού ως θρησκευτικού συμβόλου στις σχολικές αίθουσες, γεγονός που κρίθηκε ότι είναι ενάντια στο δικαίωμα των γονιών να ανατρέφουν τα παιδιά τους σύμφωνα με τις πεποιθήσεις τους και στο δικαίωμα των παιδιών στην ελευθερία θρησκεύματος.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ – ΜΠΕ

Το ιταλικό κράτος προσπάθησε να αντικρούσει την απόφαση, χωρίς φυσικά να τα καταφέρει, επιχειρώντας να ταυτίσει το κράτος με την εκκλησία, δηλώνοντας ότι ο σταυρός είναι σύμβολο του ίδιου του ιταλικού κράτους. Το δικαστήριο μάλιστα, επιδίκασε στην εναγομένη ποσό 5000 ευρώ.

Πρωτοφανής στα δικαστικά χρονικά αυτή η απόφαση, δημιουργεί δικαστικό δεδικασμένο, ανοίγει το δρόμο για την αφαίρεση των θρησκευτικών συμβόλων από δικαστήρια, δημόσιες υπηρεσίες και γενικά δημόσιους χώρους. Σε βάθος χρόνου εκτιμώ ότι και η χώρα μας θα συμμορφωθεί με τις αποφάσεις των δικαστηρίων και θα οδηγηθεί στην αποθρησκειοποίηση της παιδείας και στην κατάργηση του υποχρεωτικού χαρακτήρα του μαθήματος των θρησκευτικών στα σχολεία....

Τα θρησκευτικά δεν είναι υποχρεωτικά, αυτό έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια, από το μάθημα των θρησκευτικών με μια απλή δήλωση του γονέα το παιδί μπορεί να πάρει εξαίρεση.

Και γιατί να μην είναι προαιρετικό ή επιλογής το μάθημα των θρησκευτικών και με μια απλή δήλωση του γονέα το παιδί να μπορεί να το παρακολουθήσει; Ο νόμος της αδράνειας υποβοηθάει και υπερεκτιμά την κατεστημένη τάξη. Χρειάζεται ένα ισχυρό και ηχηρό ράπισμα, μια εξωγενής δύναμη η οποία να αλλάξει την ροή των πραγμάτων και η απόφαση του δικαστηρίου μπορεί να παίξει αυτόν το ρόλο.

Γιατί σε πειράζει αν διδάσκονται τα θρησκευτικά στο σχολείο;

Δε θα με πείραζε αν με δίδασκαν και τη θεωρία της εξέλιξης, αντί να την έχουν στα τελευταία κεφάλαια ώστε να μην προλαβαίνουν να την διδάσκεται ποτέ η νεολαία.

Αντί να έχουμε τις φωτογραφίες του Παναγιώτατου και του Μακαριότατου και του Αρχιεπισκόπου (εμείς στο σχολείο θυμάμαι είχαμε μια ζωγραφιά του κυρίου ημών γονατιστού στο όρος των ελαιών να προσεύχεται, ακριβώς πάνω από το μαυροπίνακα) ας έχουμε τον Πυθαγόρα, τον Einstein και τον Αριστοτέλη ή ας μην έχουμε τίποτα τέλος πάντων, ας αφήσουμε τα παιδιά να διαλέξουν μόνα τους τα πρότυπα τους.

Αντί γι’αυτό τους εντυπώνουμε στο πίσω μέρος του μυαλού τους την χριστιανική παράσταση και έτσι όταν μεγαλώνουν είναι εύκολο να αφομοιώσουν τη σχιζοφρενική ελληνορθόδοξη ταυτότητα τους. Γι’αυτό δε τους φαίνεται παράξενο το θέαμα του αγάλματος του Πατριάρχη Γρηγόριου του Ε έξω από το εθνικό πανεπιστήμιο δίπλα στο άγαλμα του Ρήγα Φερραίου, γιατί έχουν γίνει από μικροί καταναλωτές της χριστιανοσύνης, όπως ακριβώς και με τις διαφημίσεις των πολυεθνικών στην τηλεόραση. Ας πάρουν λοιπόν το μαγαζί τους έξω από την παιδεία μας και όποιος θέλει να αγοράσει από τα προϊόντα τους (γάμους, βαφτίσια, άφεση αμαρτιών, μετά θάνατον ζωή και τα συναφή, συγχωρέστε με δεν τη ξέρω καλά τη θρησκεία τους) ξέρει που θα τους βρεί και πού θα πάει να ρίξει τον οβολό του.

Τα θρησκευτικά όμως μας διδάσκουν για όλες τις θρησκείες στο πλαίσιο της συνταγματικά κατοχυρωμένης αρχής της ανεξιθρησκείας.

Γιατί τότε δεν έχουμε και εικόνες του Αλλάχ ή του Βούδδα στις τάξεις, γιατί η ανάλυση των άλλων θρησκειών περιορίζεται στις αιρέσεις του χριστιανισμού και τα δεκάδες παρακλάδια του; Γιατί μας πήγαιναν μόνο στην εκκλησία που ήταν παραπάνω από το σχολείο (όπως όλες οι εκκλησίες εξάλλου) και τύχαινε να είναι ορθόδοξη, γιατί δε μας πήγαν ποτέ να ακούσουμε τη λειτουργία σ’ένα τζαμί;

Ας αλλάξουν τα θρησκευτικά με μαθήματα θρησκειολογίας ή κοινωνικής ηθικής, όπως κάνουν σε τόσες άλλες χώρες της Ευρώπης κι ας σταματήσει ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση να ορκίζονται στο ευαγγέλιο κάθε φορά που αναλαμβάνουν τα καθήκοντα τους.

Κι αν κάνεις λάθος;

Ο οποιοσδήποτε θα μπορούσε να κάνει λάθος, έτυχε να έχω γεννηθεί στην Ελλάδα της χριστιανορθόδοξης πίστης. Αν είχα γεννηθεί στην Ινδία κατά πάσα πιθανότητα θα ήμουν ινδουιστής, αν είχα γεννηθεί στην Δανία την εποχή των Βίκινγκς θα πίστευα στον Θώρ. Δεν υπάρχει κανένας ιδιαίτερος λόγος να προτιμούμε τον χριστιανικό Θεό με τον οποίο, λόγω της ελαχιστότατης σύμπτωσης, έτυχε να μεγαλώσουμε. Ας αφήσουμε τα παιδιά να μορφωθούν και να διαπλάσουν το χαρακτήρα τους και όταν μεγαλώσουν λίγο και έχουν μάθει να σκέπτονται ας αποφασίσουν μόνα τους αν και σε ποιό Θεό θα πιστεύουν.

Άντε λοιπόν, με τη βοήθεια της Παναγίας, μετά τους σταυρούς να καταδικάσουν και τα θρησκευτικά από την παιδεία μας και να αφαιρέσουν επιτέλους το Θρησκευμάτων από το Υπουργείο Παιδείας, μπας και καταφέρουμε να επανακτήσουμε την πραγματική ελληνική μας ταυτότητα. Άλλους ποιμένες δεν χρειαζόμαστε, αυτοί που έχουμε στο κοινοβούλιο και στην τηλεόραση μας περισσεύουν, θα τα καταφέρουμε και χωρίς αυτούς.