Για πολλοστή φορά έχω βάλει στο youtube την πρώτη ακρόαση στο Britain’s got talent του διάσημου πλέον Paul Potts. Για ακόμη μια φορά μένω με το στόμα ανοιχτό όταν ακούω αυτόν, τον μέχρι πρότινος πωλητή κινητών τηλεφώνων, να τραγουδάει ζωντανά το "Nessun Dorma" του Giacomo Puccini. Ο κακοντυμένος Paul, με τα περίεργα δόντια μαγεύει τους 3 κριτές και το κοινό των 2,000 ατόμων ανατριχιάζει, δακρύζει και στο τέλος τον αποθεώνει χειροκροτώντας τον όρθιο.
Η εμπιστοσύνη που τόσο του έλλειπε, αποτέλεσμα των αλλεπάλληλων ατυχημάτων του και κατάλοιπο της παιδικής του ηλικίας, κάνει δειλά δειλά και πάλι την εμφάνιση της. Όταν τον φοβέριζαν οι νταήδες στα παιδικά του χρόνια, η φωνή του αποτελούσε γι’ αυτόν μια πηγή ηρεμίας, ένα ασφαλές καταφύγιο όπως εξομολογείται και ο ίδιος.
Το μόνο που θέλει να κάνει είναι να κυνηγήσει το όνειρο του, να τραγουδήσει όπερα όπως ευθαρσώς απαντάει στην ερώτηση των κριτών.
Ταπεινός, όπως τον χαρακτηρίζουν όσοι τον έχουν γνωρίσει, αλλά συνάμα και ευτυχισμένος αφού κατάφερε να κάνει το όνειρο του πραγματικότητα.
Σίγουρα η παρακολούθηση αυτού του video στο youtube από σχεδόν 55 εκ ανθρώπους και η δημοσιότητα που πήρε μπορούν να οδηγήσουν σε πολλές σκέψεις.
Είναι ο Paul Potts ο καινούργιος Pavarrotti; Ασφαλώς όχι και το γεγονός ότι εκατοντάδες ατάλαντοι Βρεττανοί είχαν παρελάσει προηγουμένως μπροστά σε ένα κοινό όχι σαν αυτό της σκάλας του Μιλάνου ανέδειξε ακόμα περισσότερο τον Paul ως μία όαση στην έρημο της μετριότητας. Από την άλλη έφερε την όπερα πολύ πιο κοντά στο ευρύ κοινό.
Είναι άραγε ένα τέλειο παράδειγμα ότι δεν πρέπει να κρίνουμε κάποιον από την εξωτερική του εμφάνιση και μόνο; Πολύ πιθανό γι’αυτό και διδάσκεται σε σεμινάρια σε πολυεθνικές εταιρίες.
Αυτό όμως που προσωπικά μου έμεινε στο τέλος είναι ότι ήρθε ο καιρός και πάλι να κυνηγήσουμε τα όνειρα μας, τα πνευματικά ιδανικά μας. Ας κοιτάξουμε μέσα μας να βρούμε τις κλίσεις μας, τις δεξιότητες μας, ας καταδυθούμε στα μύχια της ψυχής μας και να επιτύχουμε το «ευατόν γνώναι». Να δούμε πραγματικά ποιοί είμαστε και τι μας αρέσει να κάνουμε και να το επιδιώξουμε αντί να παραμένουμε παθητικοί και αμέτοχοι σε μια κοινωνία εικονικής πραγματικότητας.
Υ.Γ. Θέλω να ευχαριστήσω το φίλο μου Ε.Μ. που μου έδειξε το video.
Αναρτήσεις
ναι-ναι ωραιος ο χοντρος
ΑπάντησηΔιαγραφή